madruGada

*

rosa siedziala naprzeciwko nas w pociagu. jako ze byla po drugiej stronie korytarza, nie moglysmy rozmawiac – bo nie chcialysmy do siebie krzyczec, poza tym rozmawialam przeciez z neboise. wymienialysmy jednak usmiechy oraz cieple spojrzenia. rosa troche gapila sie na ludzi, troche czytala brönte, troche spala, opierajac glowe na swojej fioletowo-rozowej walizce na kolkach.

nie moglam sie powstrzymac, zeby co jakis czas na nia nie zerkac. rosa jest bowiem nieskazitelnie piekna: ma dlugie blond wlosy zwiazane w niedbaly kok, drobny, waski nos nad pelnymi ustami, czarne wyrazne brwi nad granatowymi oczami i mala pikantna szpare miedzy zebami – zebami idealnie scietymi w perlowe prostokaty. rosa byla cudowna. i z cala pewnoscia byla sama – tak, jak ja.

gdy dotarlismy do haridwar, odwazylam sie (dzieki neboise) i zapytalam rose, czy moze przypadkiem jedzie do riszikesz (jesli by powiedziala, ze tak, wyrzeklabym sakramentalne: can we share a taxi?), niestety, rosa zostawala w haridwar. spytalam wiec, gdzie nocuje – a ona na to, ze tu i tu. podzielilam sie z nia obawa co do nocy w autobusie i rikszy, a rosa na to bez cienia wahania zaprosila mnie - nie dosc, ze do tego samego hotelu (gdzie zarezerwowala wczesniej miejsce), ale do tego samego pokoju – i do tego samego lozka.

wobec powyzszego, neboise poszedl w swoja strone z wladimirem, a ja pomaszerowalam raznie z rosa.

rosa jest z londynu i mowi z doskonalym brytyjskim akcentem, jakim moze wladac tylko ktos, kto jest: po pierwsze delikatny, po drugie madry, po trzecie zdecydowany, a po czwarte ma staly kontakt z obcokrajowcami, ktorzy nie do konca moga go zrozumiec, wiec musi mowic wyraznie i powoli. i tak jest w istocie – rosa (delikatna, madra, zdecydowana) pracuje w londynie z uchodzcami. koordynuje prace 30 wolontariuszy i przez calutkie 8-10 godzin swojej pracy trzyma reke na pulcie (blokowanie akcji deportacyjnych, staly kontakt z prawnikami, z prasa, z podopiecznymi, czyli klientami itd.). dziwi sie kazdemu, kto w pracy znajduje czas na facebook, quizy, youtuby, blogi - ona nie ma nawet minuty.

trzy lata pracowala na bliskim wschodzie – w jordanii i syrii, kontynuujac rodzinna tradycje – uczyla angielskiego. jej trzech kuzynow oraz ich matka, a ciotka rosy, wolontariacko ucza w szkolach trzeciego swiata – w etiopii, sierra leone, malawi, peru  - szczesciarze – maja zywe narzedzie pracy w ustach.

w jordanii rosa pozanala swojego meza yiasa, palestynczyka, muzulmanina, z ktorym od poltora roku mieszka przy oksford street – na quasi-sklocie przerobionym ze starego, ceglastego szpitala. mieszka – a raczej – mieszkala, bo kilka tygodni temu rosa wyrzucila yiasa z domu. dlaczego? bo uwaza, ze ten zwiazek nie ma przyszlosci. yias jest nieco mlodszy – ma inne potrzeby (zamiast wspolnego wyjscia do kina – playstation z kolegami), nie odnalazl sie wsrod rosy znajomych, nie traktuje zycia powaznie - albo na tyle powaznie, zeby rosa dobrze sie z tym czula. w dodatku muzyka, literatura, teatr, niezbedne rosie do zycia, sa yiasowi obce. yias jest za to piekny, czuly... rosa nie sadzi jednak, zeby ich problem wynikal z roznic kulturowych czy religijnych (przeciwnie, jest zafascynowana islamem i bliskim wschodem). rownie dobrze moglaby sie zwiazac z jakimkolwiek, bosko przystojnym, mlodszym, angolem z przedmiescia – i tez by pewnie wymiekla.

spedzilysmy wspanialy wieczor w swietym haridwar – omawiajac powoli rozne aspekty bycia w malzenstwie i poza nim. przyznam, ze doszlysmy do podobnych konluzji, ktore oczywiscie przemilcze. rozmawialysmy tez o jej pracy - jestem przeciez swiezo po lekturze "afrykanskiej odysei", wiec sluchalam rosy z wypiekami na twarzy (i lzami w oczach). poza tym dowiedzialm sie, ze rodzona siostra rosy jest anarchistka, mieszka we wlasnym domu w new castle, dom  jest wiecznie pelen rozmaitych aktywistow, ktorzy pomieszkuja u niej za darmo i przygotowuja rewolucje. siostra rosy niegdy nie leciala samolotem - szczerze samoloty bojkotuje - ze wzgledu szkode, jaka wyrzadzaja srodowisku.

nastepnego dnia rano, pojechalysmy z rosa do riszikesz. ja na joge, a ona z wizyta.