madruGada

*

mój tata kupił sobie laptopa, do którego niedawno podłączyliśmy internet. wprowadziłam ojca w świat wirtualnych spotkań, poczt, gazet, wikipedii i youtuba, choć pewnie i tak sam by ten świat odkrył. jako że tata, bardziej niż cokolwiek innego (poza nami), kocha muzykę, cieszy się z netu ogromnie, bo - wiadomo - w necie znajdzie (się) wszystko, a zwłaszcza znajdzie się mnóstwo na temat kinga, jakim od zawsze był w naszym domu ELVIS. hasła w domofonach, hasła pozwalające uwolnić się z ojcowskich objęć, hasła w bankach i hasła w telefonach, padre sprowadził do pięciu liter, których złożenie w całość: ELVIS, pozwalało otworzyć się sezamom. jednym z najwcześniejszych wspomnień z naszego dzieciństwa są sobotnie popołudnia, kiedy to mama pastowała podłogi, ojciec kroił sałatkę na niedzielę, a my siedziałyśmy przy małym kuchennym stole (rysując baletnice i księżniczki) i słuchałyśmy cudem zdobytych (w tamtym czasie) koncertowych płyt elvisa. naszą ulubioną piosenką było "are you lonesome tonight", przy którym king dostał napadu śmiechu i nie mógł spoważnieć, więc śpiewał ze śmiechem - ze śmiechem - jak wmówił nam padre - który wywołała mała wówczas i rozkoszna lisa marie.

wczoraj dostałam od taty pierwszego mejla zatytułowanego - jakże by inaczej - "love me tender", zawierającego tradycyjną częstochowską rymowankę (jeszcze nie umilkly wasze slodkie glosy, a juz serce wyje wnieboglosy!!! jeszcze na ekranie pamieci tkwi wasz slodki wizerunek, a mnie juz trawi tesknoty frasunek!!!). odpisałam więc, zgodnie z prawdą, że właśnie siadałam do kompa, żeby dać mu znak życia, a poza tym - napisałam również zgodnie z prawdą - że jak po polsce weszłam do domu na zanzibarze, to pierwszą płytą, jaką włączyłam do słuchania, było greatest hits elvisa z "love me tender" na początku.

strasznie tego elvisa przeżywałam. śpiewał okrutnie pięknie i oczywiście myślałam o tacie i o mamie: bo można o nich powiedzieć dużo trudnych rzeczy, ale z całą pewnością przez całe życie czułam się kochana oceanem miłości, co dało mi wielką życiową siłę i co niezmiennie mnie wzrusza.